Wachten op week negen..

Op 18 september gaven we aan dat Arnhem fietstoeristisch veel te bieden heeft - maar dat verharding hier en daar ontbreekt op routes die onder de A12 door naar nationaal park de Hoge Veluwe aansluiten.
De viaducten liggen er al 47 jaar, maar pas met populair worden van fietsen met versnellingen en met stille hulpmotoren ligt het echt voor de hand om de spectaculaire natuurwaarden van de Gelderse hoofdstad ook aan fietsers te gaan vermarkten. Niet alleen de eigen bevolking natuurlijk, maar ook de gasten van hotels en campings komen de berg op (en af) als de voorzieningen bruikbaar zijn.
Ons voorstel: geen geld voor. Wij een aanbieding gedaan om het zelf te doen, gemeente akkoord. Nog even met stadsbeheer profielen en materialen doornemen. En toen... bleek er een pot compensatiegroen te bestaan, waaruit ook vergroting van de belevingswaarde van bestaand groen betaald kan worden. Een onderzoek naar de hele padenstructuur rond Warnsborn en Maasbergen wordt nu uit die pot betaald, met de bedoeling een voorstel te doen welke paden (nog meer) verhard kunnen worden om een toeristisch optimaal resultaat te boeken. Het voorstel moet in week negen door B&W behandeld worden...
De tunnel onder de A12 is een van onze te volgen locaties en heeft een aparte weblog.

denken over tunnels en bruggen

onder bestaande bruggen kan een pad drijven, hangen..
De "kunstwerken" van de wegenbouwers zijn gewoon in het boerenland begonnen.
De rivier de Oude Waver heeft nog een houten draaibrug, die een aantal jaren terug voor 5000 gulden is vervangen, en ook kwakels, pontons en planken over de sloot zijn nog niet uit het landschap verdwenen. Wat je met deze denkrichting kunt, heb ik op een aparte weblog gezet. De basis bestaat uit drijvende steigers of vlotten, daar zijn diverse betaalbare constructies van, en er zijn ook gespecialiseerde leveranciers.

dure aanleg in beeld

Een weblog met veel foto's van fietspaden in het Noorden bevat een complete reportage over de aanleg van een "luxe" fietspad.
Prachtig pad, mooie omgeving, maar je vraagt je af hoeveel kilometer fietspad aangelegd had kunnen worden wannneer de uitvoering traditioneel was geweest, met behoud van het bestaande dijkje, met een kleinere werkbreedte en lichter gereedschap, met de bestaande ondergrond en een lichte halfverharding van aangetrild fijn puin, met lichte zelfbedieningspontjes in plaats van kapitale bruggen.
Als zo'n groot werkstuk wordt neergelegd, dan denk je weer: die overheid heeft toch een robuuste aanpak, maar als met eenvoudiger middelen 20 keer meer kilometers fietspad werden aangelegd, dan zouden veel problemen al over een paar jaar uit de wereld zijn...
Help ons het verschil te maken: small is beautiful. En het levert meer op.

doe het zelf wegenbouw

Langzamerhand hebben we een leuke lijst materialen en leveranciers opgebouwd voor het lichte verhardingswerk dat vrijwillers in eigen beheer kunnen en willen uitvoeren.
Harken en spaden vind je bij ieder tuincentrum, en het is onvoorstelbaar wat onze voorouders daarmee voor elkaar hebben gekregen. Maar zelfs voor de professionals is het zware handwerk niet meer aanvaardbaar, dus zochten we naar lichte machines die in een aanhanger van een personenauto vervoerd kunnen worden, en die door iedere buurtvereniging te financieren zijn. Met de zoekmachine vind je diverse rupsdumpers met laadschep van twee tot vier mille tweedehands, maar die machines zijn meteen erg groot en zwaar.
Voor het vervoeren en storten vanaf de afleverplaats van steenslag en granulaat voor fundering of toplaag vonden we in Brussel een fabrikant van zelfscheppende en zelfrijdende kruiwagens. In Nederland zijn ze niet zo algemeen, maar nieuw aangeschaft is hij nog steeds betaalbaar en bovendien heeft hij dan nog charmes waar vrijwilligers misschien eerder voor vallen.
Wie het huren van vrachtwagens, bulldozers en grote dumpers uitspaart, kan bovendien werken waar en wanneer het uitkomt, en dat is ook een grote troef. Als het een dag slecht weer is, dan komen de mensen wel als het beter is: er zijn geen huurpenningen verloren.
Zo zijn trilplaten een goed alternatief voor walsen: betaalbaar en altijd bij de hand als er een klusje is. Walsen lijken aantrekkelijk, maar de lichtere soorten verdichten de fundering onvoldoende om een duurzaam resultaat op te leveren. Trilplaten zijn vrij algemeen en altijd wel op marktplaats te vinden.
Bij het gebruik van trilplaten is oefening wel belangrijk: je hebt zo een put getrild. Beter is, om met het ding in beweging te blijven, en de paden vanaf de zijkant af te werken met het midden misschien iets minder verdicht. Een bol profiel wordt bij regen erg op prijs gesteld en is ook duurzamer.
(nederlands verkeersbord G13)
Leveranciers van materieel, grondstof en ook verkeersmiddelen zijn overigens te vinden op onze site padenstichting.blogspot.com/

Topografische fietspaden

Vijfentwintig jaar nadat we het eerste autoluwe fietsnetwerk publiceerden op topografische kaarten, toen nog onder het merk Dwarsstap, en vijftien jaar nadat ons door de heer Geudeke van de Topografische Dienst in Emmen werd uitgelegd dat topografische kaarten in opdracht van defensie werden gemaakt en het inventariseren van fietspaden niet onder hun opdracht viel, zie je toch steeds meer fietspaden op sommige topografische kaarten verschijnen.
Veel gegevens zijn inmiddels wel bekend bij dit nu onder het kadaster vallende overheidsbedrijf, maar bijna niemand slaagt erin ze goed te interpreteren. Zo heb ik "fietskaarten" gezien waarop slechts een fractie van de paden als zodanig was gemarkeerd.
Toch gaat de ontwikkeling nu snel: een voor Rijkswaterstaat (!) gemaakte topografische kaart had al bijna alle paden, al was nog een vijftien procent als gewone weg aangeduid.
De serieuze aantallen topografische kaarten die altijd aan fietsers en wandelaars zijn verkocht, mochten na ruim honderd jaar ook wel eens leiden tot redactionele belangstelling voor de niet-militaire gebruiker - zelfs als die gebruiker geen overheidspersoon is..

Hart voor de Heuvelrug - alleen de fietsroute is vergeten

Fietspad op Zeisterspoor in de Biltse Duinen
De Heel de Heuvelrugroute was het vlaggeschip van de projecten om groene verbindingen in de Utrechtse Heuvelrug te herstellen. Je zou denken dat die route dan ook profijt heeft van de herverkaveling van defensieterreinen waar natuurclaims op liggen, zoals Soesterberg. De herverkaveling schept mogelijkheden om recreatie en natuur dichter bij elkaar te brengen, en om fietsers of wandelaars van ecologische verbindingen te laten profiteren. Maar de reconstructieplannen laten de fietser juist langer naast de N237 rijden, want de groene corridor bij Soesterberg wordt versmald en voor een fietspad ter hoogte van het viaduct is geen plaats meer. Kijk maar op de provinciale website.
Ons kaartje toont de huidige verbinding tussen de Biltse Duinen en de doorgaande paden naar het nationaal park Utrechtse Heuvelrug. Die verbinding kan wel beter, maar mag toch niet slechter worden? Om toch de lange lawaaizone langs de N237 te vermijden, overwegen we nu om een stukje Zeist in te gaan, door recent opgeofferde bosgebieden. Zie het verkende traject door Zeist.

Meer maatwerk: uw regio ook?

Het aardige van een knelpuntennet in de vorm van internetlinks naar de knelpunten is de lenigheid ervan: de publicatie blijft intact en actueel.
Ommissies kunnen worden aangevuld, discussie wordt verwerkt om een haalbaar streefbeeld te kunnen presenteren.

De bedoeling is natuurlijk om de formule over de rest van Nederland uit te rollen, om te beginnen het midden en westen van Nederland.
Abonnees en meelezers van onze weblog worden van harte uitgenodigd om de mogelijkheden voor hun eigen regio met ons te bespreken.
Wat je zelf kunt, doe je zelf - en voor de rest zijn verschillende oplossingen mogelijk.