Zomaar een fietstocht

Lijkt me wel iets voor een nieuwe rubriek op de blogspot: een rondje van de kaart rijden wat dan niet blijkt te kunnen. Commentaren met soortgelijke ervaringen zijn van harte welkom.
Bijvoorbeeld gisteren, in Laag Keppel met een kop koffie bij het zorghotel in het voormalig station begonnen en langs de oude Hessenweg het prachtige fietspad naar Doetinchem gevolgd, verderop Loenhoutseweg. Vlak voor Doetinchem rechtsaf weg volgen om een rondje te maken richting het andere fietspad dat op de ANWB-kaart door de Kruisbergse bossen gaat.
Veel mountainbikers gezien, 's winters gaat het nog wel maar 's zomers moet u dit niet proberen, vertelt een voorbijganger. Het fietspad bestaat dus niet. Maar verderop komt een stukje asfalt, en met een lusje langs grote wegen moeten we op een leuk weggetje langs de Oude IJssel naar kasteel Laag Keppel komen. Het ligt er, het heet "Rijksweg" en loopt volgens de borden dood. Een bewoner vertelt dat "die dijk" een gatenverharding heeft van betonstenen onder een grasmat, met hier en daar prikkeldraad. Maar het is wel rustig. Eigendom van het waterschap, en "officieel" mag je er niet komen. Mijn gezelschap ziet er van af, dus we rijden langs de autoweg terug. Een gemiste kans voor het waterschap...

Robuuste campagne nodig voor recreatief fietsen

De politieke aandacht is een beetje weg bij de fietser. We fietsen terug naar de stad met de wind in de rug en merken niet dat we bij dezelfde windrichting voortaan moeilijker weer naar buiten komen. Voor de ledenwerving is daarom de slagzin bedacht:
TRAP JE TERUG NAAR DE NATUUR
Het verloren paradijs en het persoonlijk belang zijn direct in verband gebracht met de typerende zelfwerkzaamheid van de fietser: trappen! Bovendien is versterking van de natuurbeleving zo helemaal bovenaan het verlanglijstje van de recreatieve fietser gezet, waar het volgens enquetes ook thuis hoort. Dieper en langer de natuur in, de parkeerplaats en de wandelbosjes met informatiepanelen ver achter je laten, daar gaat de fietser voor, desnoods even met tegenwind...

WEBSITE IN AANBOUW

Discussie op een weblog is natuurlijk gezelliger, maar wie snel wil weten waar de fietspadenstichting voor staat, kan alvast kijken op de site van de fietspadenstichting.
Er staan nog geen flitsende plaatjes op, maar wel allerlei interessante links en lijstjes waar de fietsvrijwilliger iets mee kan. Tot zelfs onbekende fietspaden publiceren op internet...
Het prille uiterlijk van de site prikkelt misschien meteen een vrijwilliger die formulieren aan de site kan hangen om data te verzamelen en een interface om verzamelde data ook weer gebruikersvriendelijk aan te bieden...

meldpunt OVERwegen

De fiets maakt in Nederland evenveel kilometers als de trein, en de laatste jaren helpt Prorail daar een handje bij: 1/3 van alle overwegen is al opgeheven, en de locaties van de resterende overwegen worden niet verstrekt aan "niet aan het spoorbedrijf gelieerde instellingen".
Omrijden langs autowegen dus omdat de concurrent je in training houdt.
Wij willen de overwegen die er nog zijn duidelijk en voor iedereen op de kaart zetten.
Bovendien willen we een overzicht van ten onrechte verdwenen of gewoon gewenste overwegen, om als Vrienden van de Overwegen het fietsverkeer weer op gang te helpen. Overwegen, net zo nodig als Voetveren, om ongelijksoortige infrastructuur over te steken...
Meld dus locatie en status van overwegen aan overwegen@fietspadenstichting.nl

Meldpunt wegwijzernummers

Wegwijzernummers op de kaart, handig om te weten waar je bent. Helaas zijn de nummers handelswaar, en de bezitters hebben alleen langs wegen de juiste locaties. Heb je een GPS, verzamel dan nummers en locaties, wij zetten ze op de fietspadenkaart!
Via openbare bronnen hebben we een verzameling wegwijzerlocaties in opbouw die dit voorjaar al in de fietsatlas komt. Maar de nummers: help ons om die openbaar te maken!

fietsen op een bedrijventerrein?

Het platteland verandert snel. Minder koeien, meer activiteiten waar de consument op afkomt. Met de auto meestal, zeker als het geen "fietsweer" is. De boerderij wordt een weidewinkel, een tuincentrum, een pretpark, een golfbaan, of een appartementencomplex, waar maar vraag naar is. Boerderijen waren altijd al bedrijven, maar als ze veel verkeer gaan aantrekken en als bedrijfsgebouwen geen agrarisch karakter meer hoeven te hebben, dan wordt ieder agrarisch gebied een bedrijvencomplex...
Sommige plattelandswegen konden het verkeer van een paar leveranciers en een grootafnemer nog aan, zonder voor fietsers ongeschikt te worden. Maar de recreatie op het platteland gaat dus veranderen: samen in de file naar de boer, ja gezellig...
Voor de fietser zit er niets anders op dan opnieuw eigen wegen te banen, achterlangs en binnendoor. Waar vrijliggende fietspaden nog niet op elkaar aansluiten, daar moet flink gepuzzeld worden. In west- en noord-Nederland is veel te bereiken met zelfbedieningspontjes, in combinatie met schouwpaden op dijken, langs weteringen en dergelijke.

Deltaplan fietspaden nodig

Recreatieve fietspaden zijn geen luxe, maar ze vormen een gemeenschappelijk domein waar marktwerking ons nog niet tot klassen heeft getransformeerd, een exponent van een collectieve samenleving. Al hebben we geen fietsende koningin meer, de vrijetijdsbesteding is te zeer een bindend element in de samenleving om aan de sorterende werking over te laten van aanbieders die denken in (sociaal-economische) klassen en doelgroepen. Als we elkaar niet in Thailand, niet in de Maghreb en niet bij Centerparks kunnen ontmoeten, laat het dan op de hei wezen...